หน้าเว็บ

วันศุกร์ที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2555

นิทานสอนใจ กองฟืนเท่าภูเขา ก็มิอาจทดแทนคุณมารดา


นิทานสอนใจ กองฟืนเท่าภูเขา ก็มิอาจทดแทนคุณมารดา

นิทานสอนใจ กองฟืนเท่าภูเขา ก็มิอาจทดแทนคุณมารดา


กาลครั้งหนึ่ง ณ หมู่บ้านชนบทอันไกลแสนไกล  มีครอบครัวเล็กๆอาศัยอยู่ริมเชิงเขา  พ่อมีอาชีพเก็บฟืนไปขายที่ตลาดทุกๆเช้า  แม่ทำงานบ้าน ส่วนลูกชายอยู่ในวัยหนุ่มเป็นคนเกลียดคล้านไม่ยอมช่วยการงานพ่อแม่ พอถึงเวลาอาหารก็เอะอะโวยวายโมโหหิว  พาลปาข้าวของเสียหาย

แม่เคยสอนว่า ” ข้าวก็อยู่ในถัง น้ำก็อยู่ในตุ่ม หม้อก็อยู่ข้างฝา ลูกก็ช่วยแม่หุงหาบ้างสิ “  ไม่มีคำตอบจากลูก  แต่ความหิวยังไม่หายไป และความโมโหก็รุนแรงขึ้น  จนแม่ต้องผละจากงานมาหุงหาให้ได้ดังใจ
อยู่มาวันหนึ่งขณะที่พ่อไปเก็บฟืนถูกสัตว์ป่าทำร้ายจนเสียชีวิต  แล้วแม่ก็ต้องทำงานทุกอย่างแทนพ่อ ทั้งเก็บฟืน และยังต้องทำงานบ้าน
ฝ่ายลูกชายก็ยังไม่สำนึก ยังคงเกลียดคล้าน  และใช้ชีวิตอย่างไร้ค่าไปวันๆ  ภาระของแม่นั้นหนักหนานัก และด้วยวัยที่ชราแล้ว จึงล้มป่วย และเสียชีวิตในเวลาต่อมา
ฝ่ายลูกชายรู้สึกเสียใจมาก เกิดความสำนึกผิด  เขาตื่นแต่เช้าเดินทางไปป่าเก็บฟืนแล้วนำมากองไว้  แล้วก็เดินเข้าป่าไปเก็บฟืนกลับมากองไว้อีกทำอย่างนี้ซ้ำๆ ๆ ๆ  จนกองฟืนสูงเท่าภูเขาลูกใหญ่  เพื่อหวังจะทดแทนความเกลียดคล้านที่ผ่านมา
แต่ก็ไม่ได้ทำให้แม่ฟื้นขึ้นมาได้  เขาได้แต่เสียใจ  ทั้งเหนื่อย ทั้งหิว  แต่วันนี้แม่มิอาจฟื้นขึ้นมาหุงข้าวให้เขากินได้อีกแล้ว..

ขอขอบคุณ http://sakid.com/2009/03/23/12239/

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น